Anneler Günü nasıl ortaya çıktı?

Her yıl Mayıs ayının ikinci Pazar günü kutlanan Anneler Günü, duygusal bir hikâyeye ve azimli bir kadının mücadelesine dayanıyor. Bu özel günün mimarı: Anna Jarvis.

Anna Jarvis, Batı Virginia’lı bir öğretmendi. 9 Mayıs 1905'te çok sevdiği annesini kaybetti. Annesi hayattayken sık sık "annelere özel bir gün olmalı" derdi. Anna da bu arzuyu gerçekleştirmeye kararlıydı. Annesinin ölümünün ikinci yıl dönümünde, arkadaşlarını evine davet ederek bu fikri onlara açtı: "Anneler için her yıl bir gün ayıralım."

İlk resmi Anneler Günü, 10 Mayıs 1908'de, annesinin 20 yıl ders verdiği Grafton’daki Andrews Metodist Kilisesi'nde düzenlendi. 407 çocuk ve annesi katıldı. Anna, vaaz sonrası tüm çocuklara annesinin en sevdiği çiçek olan karanfil hediye etti. Bu yüzden karanfil hâlâ Anneler Günü’nün simgesidir.

Anna'nın önerisi, önce ABD Temsilciler Meclisi’nde kabul gördü. Ancak Senato işi biraz hafife aldı: "Böyle giderse Babalar Günü, Dayılar Günü, Kuzen Günü de çıkar!" diyerek geri çevirdi.

Ama Anna Jarvis öyle kolay pes eden bir karakter değildi. Mektuplar yazdı, kampanyalar başlattı, gazetecilerden politikacılara herkesi ikna etmeye çalıştı. Bu sırada halk da zaten bu fikri benimsemiş, kutlamalar yaygınlaşmaya başlamıştı.Sonunda 1914'te, ABD Başkanı Woodrow Wilson, Mayıs ayının ikinci Pazar gününü Anneler Günü ilan etti. Anna muradına ermişti... gibi duruyordu.

Ancak zamanla Anneler Günü ticarileşmeye, kartlar, çiçekler, reklamlar arasında bir "alışveriş çılgınlığına" dönüşmeye başladı. Anna Jarvis buna çok öfkelendi. Hatta şirketlere ve organizasyonlara dava açtı ama hiçbirini kazanamadı.

Hiç evlenmedi. Aşk hayatında mutsuzdu. Sağlığını, evini, kız kardeşini kaybetti. Hayatının son yıllarında yoksulluk içinde, özel bir sanatoryumda, arkadaşlarının yardımlarıyla yaşamını sürdürdü. 1948'de 84 yaşında hayatını kaybetti.

Geride sadece Anneler Günü kaldı.