Uzayda dev karbon molekülü bulundu
Bilim insanları, uzayda bugüne kadar keşfedilen en büyük karbon bazlı moleküllerden birini tespit etti. Bu önemli çalışma, yaşamın yapı taşları arasında yer alan karbonun kökenine dair yeni bilgiler sunabilir.
Karbon, evrende en çok karbonmonoksit formunda bulunmasına rağmen, yaşamın temelini oluşturan karmaşık bileşiklere nasıl dönüştüğü hâlâ belirsizliğini koruyor. Daha önce Dünya’ya yakın olan Ryugu asteroitinde yüksek miktarda piren adı verilen karmaşık karbon molekülleri tespit edilmişti. Araştırmacılar, bu moleküllerin bir kısmının, Güneş Sistemi’nin oluştuğu soğuk buluttan geldiğini düşünüyor.
Yeni araştırmada, gökbilimciler, Dünya’dan 430 ışık yılı uzaklıkta bulunan bir bulut içinde aradıkları molekülleri keşfetmek için Green Bank Gözlemevi’ni kullandı. Saf pireni radyo dalgalarıyla tespit etmenin zorluğu nedeniyle, siyanür molekülüne bağlı pirenleri ifade eden siyanopireni incelediler.
Ekip, bu molekülü, yıldızların oluştuğu Taurus moleküler bulutunda bulmayı başardı. Pirenin buluttaki karbon miktarının yaklaşık yüzde 0,1 olduğu tahmin ediliyor. Massachusetts Teknoloji Enstitüsü’nden (MIT) çalışmanın ortak yazarı Brett McGuire, "Bu kesinlikle muazzam bir miktar" diyerek buluşun önemini vurguladı.
-263 derecede, son derece düşük bir sıcaklıkta bulunan bulut, karbon bileşiklerinin yıldız oluşumundan çok önceki bir aşamada olduğunu gösteriyor. McGuire, “Şimdi bu yaşam döngüsünün her iki ucunu da görüyoruz” diyerek, Güneş Sistemi’ndeki kimyasal arkeolojik kayıtların yanı sıra başka bir yıldız sisteminin oluşacağı bir yerde aynı moleküllerin oluşumunu incelediklerini belirtti.
Sonuç olarak, bu keşif, karmaşık moleküllerin Güneş Sistemi’nin oluşumundaki zorlu koşullarda hayatta kalabildiğini gösteriyor. Pirenin, Dünya’da yaklaşık 3,7 milyar yıl önce başlayan karbon temelli yaşamda kilit bir rol oynamış olabileceği düşünülüyor. Bilim insanları ayrıca siyanopirenin son derece bol olduğunu ve evrendeki en büyük karmaşık karbon rezervlerinden biri olabileceğini düşünüyor. Bu moleküllerle birlikte, yaşamın yapı taşlarını ortaya çıkaran kimyasal reaksiyonların daha iyi anlaşılması açısından kritik bir adım atılmış oldu.